Jedna terapia psychodeliczna, tygodnie ulgi: dwa badania kliniczne wskazują na korzyści dla osób, u których depresja nie ustąpiła po wielu lekach przeciwdepresyjnych
Evidence review & editorial synthesis
Jedna terapia psychodeliczna przyniosła znaczną ulgę niektórym osobom, u których depresja nie ustąpiła po kilku lekach przeciwdepresyjnych. W dwóch randomizowanych badaniach klinicznych opublikowanych w 2026 krótko działający związek 5-MeO-DMT, nazywany także mebufoteniną, zmniejszył objawy depresji już po jednej sesji terapeutycznej. W jednym badaniu korzyści utrzymywały się przez osiem tygodni po podaniu aerozolu do nosa; w drugim odnotowano wysokie odsetki remisji osiem dni po inhalacji. W odróżnieniu od konwencjonalnych leków przeciwdepresyjnych przyjmowanych codziennie, badana terapia była stosowana pod nadzorem medycznym i przy wsparciu psychologicznym.
Jedna terapia po niepowodzeniu kilku leków przeciwdepresyjnych
Depresja lekooporna to coś więcej niż trudny tydzień czy przejściowy obniżony nastrój. Uczestnicy obu badań mieli umiarkowane lub ciężkie duże zaburzenie depresyjne, a podczas obecnego epizodu nie uzyskali odpowiedniej poprawy po dwóch do pięciu wcześniejszych terapiach lekami przeciwdepresyjnymi. To ważne: badacze zajmowali się osobami, którym standardowe leczenie farmakologiczne nie przyniosło zadowalających efektów.
W nowszym badaniu, opublikowanym w JAMA w październiku 2026, 193 dorosłych w 38 ośrodkach otrzymało jedną dawkę mebufoteniny donosowo albo bardzo małą dawkę porównawczą, a także wsparcie psychologiczne. Po 29 dniach wyniki oceny depresji zmniejszyły się o 11.1 punktu przy dawce 12 mg i o 12.5 punktu przy dawce 8 mg, w porównaniu z 5.5 punktu w grupie otrzymującej małą dawkę. Skorygowana przewaga nad grupą porównawczą wyniosła odpowiednio 5.3 i 6.2 punktu na 60-punktowej skali depresji ocenianej przez klinicystę.
U około 34% do 35% osób otrzymujących aktywną dawkę wystąpiła znaczna poprawa objawów do 29. dnia, w porównaniu z 12% w grupie otrzymującej małą dawkę. Remisję, czyli spadek nasilenia objawów poniżej określonego progu klinicznego, osiągnęło 18% do 26% osób, w porównaniu z 8%. Wyniki oceny depresji pozostawały istotnie lepsze niż w grupie porównawczej do 57. dnia. Wyniki te są obiecujące właśnie dlatego, że korzyści pojawiły się po jednorazowym podaniu, a nie po tygodniach powtarzanych dawek.
Wersja wziewna przyniosła jeszcze szybszy sygnał
We wcześniejszym randomizowanym badaniu, opublikowanym w JAMA Psychiatry w marcu 2026, wzięło udział 81 dorosłych z depresją lekooporną. Czterdzieści osób otrzymało indywidualnie dobraną dawkę wziewnej mebufoteniny, określanej jako GH001, podczas jednego dnia terapii; 41 osób otrzymało placebo. Ósmego dnia remisję osiągnęło 57.5% uczestników leczonych mebufoteniną, a w grupie placebo nikt. Wyniki oceny depresji również poprawiły się bardziej w grupie leczonej.
Wyniki tych dwóch badań wzajemnie się uzupełniają, ale nie są wymienne. Wziewna GH001 i donosowy preparat BPL-003 zawierają tę samą cząsteczkę psychodeliczną, lecz różnią się formulacją, schematem dawkowania, grupą kontrolną i dniami oceny. Odsetki remisji wynoszące 57.5% i 26% nie dowodzą, że inhalacja jest skuteczniejsza od podania donosowego. Wynik uzyskany w ciągu ośmiu dni w badaniu kontrolowanym placebo nie dowodzi też, że jedna inhalacja zapewnia ulgę przez wiele miesięcy. Badanie GH001 kontynuowano w ramach otwartej obserwacji, podczas której niektórzy pacjenci otrzymali dodatkowe terapie, dlatego wyników długoterminowych nie można interpretować jako efektu pojedynczej dawki w badaniu kontrolowanym placebo.
Oba niezależne programy rozwoju klinicznego w fazie 2b wzmacniają jednak argumenty za przeprowadzeniem większych badań klinicznych krótko działającego 5-MeO-DMT w leczeniu depresji trudnej do terapii.
Dlaczego krótkie doświadczenie psychodeliczne może mieć znaczenie
Terapia wspomagana psylocybiną może obejmować kilkugodzinne ostre działanie psychodeliczne oraz długotrwałą obserwację kliniczną. Mebufotenina działa znacznie krócej, co mogłoby ułatwić prowadzenie nadzorowanej terapii, jeśli przyszłe badania potwierdzą jej korzyści i bezpieczeństwo. W badaniu aerozolu donosowego od 78% do 85% uczestników otrzymujących aktywną dawkę uznano za gotowych do wypisu w ciągu dwóch godzin od podania. Była to ocena gotowości do wypisu, a nie twierdzenie, że sesje kliniczne lub wsparcie psychologiczne trwały tylko dwie godziny.
Kluczowe pytanie brzmi, czy po krótkim, intensywnym stanie zmienionej świadomości może nastąpić znacznie dłuższa odpowiedź przeciwdepresyjna. Badacze analizują sygnalizację za pośrednictwem receptorów serotoninowych i dalsze zmiany w sieciach mózgowych, ale badania te nie ustaliły, które procesy biologiczne lub psychologiczne przyniosły zaobserwowane korzyści. Nie jest to aerozol donosowy do stosowania w domu: badane terapie podawały przeszkolone zespoły kliniczne w kontrolowanych warunkach.
Wyniki badań pokazują również, dlaczego schorzenie to nadal stanowi wyzwanie. Większość pacjentów aktywnie leczonych w badaniu aerozolu donosowego nie osiągnęła formalnego progu odpowiedzi na leczenie do 29. dnia. Zdarzenia niepożądane były częste, przeważnie łagodne lub umiarkowane, a możliwość rozpoznania przez uczestników, że otrzymali aktywne leczenie, utrudnia interpretację wyników. Oba badania były badaniami fazy 2b, a przed zatwierdzeniem terapii przez organy regulacyjne lub jej rutynowym stosowaniem klinicznym potrzebne są większe badania fazy 3.
Co można zrobić w trakcie badań nad nowymi terapiami?
Osoby zmagające się z utrzymującą się depresją nie muszą czekać na postęp badań nad psychodelikami, zanim omówią z lekarzem dostępne, sprawdzone metody leczenia. W zależności od indywidualnej sytuacji mogą one obejmować optymalizację dotychczasowego leczenia farmakologicznego, psychoterapię opartą na dowodach naukowych oraz specjalistyczne terapie depresji trudnej do leczenia. Nowe wyniki badań nad mebufoteniną powinny poszerzyć możliwości leczenia w przyszłości, a nie zastępować opiekę dostępną obecnie.
Czytelników rozważających podejścia uzupełniające mogą zainteresować badania nad standaryzowanym ekstraktem z szafranu. Synteza 2026 obejmująca 34 badania wykazała poprawę samooceny nasilenia depresji, ale wyniki oceny depresji przez klinicystów nie poprawiały się w sposób konsekwentny. Nie jest to uznana metoda leczenia depresji lekoopornej i nie powinna zastępować przepisanej terapii; osoby rozważające jej stosowanie wraz z lekami przeciwdepresyjnymi powinny omówić z lekarzem kwestie bezpieczeństwa i możliwych interakcji.
Znaczenie badań nad mebufoteniną z 2026 roku wynika z możliwości opracowania nadzorowanej terapii, która trwa godziny zamiast wymagać wielokrotnego codziennego dawkowania, a mimo to przynosi wymierne korzyści utrzymujące się przez kilka tygodni. Dla osób, które wypróbowały już kilka leków przeciwdepresyjnych bez wystarczającej poprawy, jest to kierunek wart starannego zbadania.
Odniesienia naukowe i dalsza lektura
- Badanie główne: “Feifel et al. Intranasal mebufotenin for treatment-resistant depression.” (JAMA. 2026. doi:10.1001/jama.2026.18380.)
- Powiązane badanie randomizowane: “Cubała et al. GH001 vs Placebo in Patients With Treatment-Resistant Depression.” (JAMA Psychiatry. 2026. doi:10.1001/jamapsychiatry.2026.0096.)
- Dowody dotyczące suplementu: “Mahmoudi et al. Effect of saffron on depression, anxiety and mood disorder.” (Nutr Neurosci. 2026. doi:10.1080/1028415X.2025.2602153.)
Zastrzeżenie: Ten artykuł ma wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Nie zastępuje diagnozy, leczenia ani indywidualnej opieki medycznej.

